تبلیغات

به بهانه پیشنهاد مایکل اسین به استقلال / ما را چه به ستاره‌ها

ایران ورزشی آنلاین / ف - گیلکان / مسئله این چند خط، مایکل اسین و شایعه حضورش در استقلال نیست. بلد نیستیم، مثل همه نابلدی‌های دیگر از مدیرانی که جان فوتبال را به لب رسانده‌اند، ورشکسته و با اقتصادی بیمار، منت اداره‌اش را و منت «مدیریت هزینه» در آن را بر سر تماشاگرانش می‌گذارند اما این‌بار چه بلد نیستیم؟

پریروز خبر رسید که مایکل اسین، بازیکن سابق چلسی، رئال مادرید و میلان که فصل گذشته کارش به بازی در پاناتینایکوس رسید و در فصل جاری فرصت حضور در پاناتینایکوس را نیز از دست داد، به استقلال پیشنهاد شده. اولین پرسش درباره اسین چه بسا نباید این باشد که آیا او همچنان به کار فوتبال می‌آید یا نه، بلکه پرسش کلیدی‌تری را باید با استقلال در میان گذاشت: استقلال یا هر تیم دیگری که سراغ چهره‌های اینچنینی برود، از حضور بازنشسته‌هایی مثل اسین نصیب اقتصادی در حوزه تبلیغات می‌برد؟
فوتبال ایران از دنیایی به گستردگی تبلیغات این گوشه‌اش را دریافته که برای پشت و روی پیراهنش یک نشان تجاری پیدا کند، آن هم با بهره بردن از رانت‌هایی که در فوتبال غیرخصوصی ایران رایج است. اسین یا بازیکنانی بزرگتر از او که می‌توانند توجه رسانه‌ای و تبلیغاتی را پدید آورند، در باشگاه‌هایی می‌توانند درآمدساز باشند که ساز‌و‌کار فوتبال حرفه‌ای در آنها درک شده باشد.
در فوتبال آسیا، هند و چین -البته با تفاوت کیفی چشمگیر- چنین بازاری ساخته‌اند و می‌خواهند استخدام ستاره‌ها -اغلب ستاره‌های سابق- را به سیاقی برای رشد فوتبال و رشد اقتصادی فوتبال در لیگ‌شان تبدیل کنند. آخرین بازخورد این ماجراها در لیگ چین را بخوانیم. یک سخنگوی دولت چین گفته که باشگاه‌های این کشور در حال «آتش زدن» پول هستند. شانگهای SIPG به تازگی ۵۲ میلیون پوند برای خرید اسکار به چلسی پرداخت کرد و کارلوس توز در شانگهای شن‌هوا، با دریافت ۷۰۰ هزار دلار در هفته رکورد دستمزد در دنیای فوتبال را شکست.
این سخنگو خبر داد که دولت پرداخت‌ باشگاه‌ها را «قانونمند و محدود» خواهد کرد. هدف ساختن باشگاه‌های ماندگاری است که صد سال قدمت داشته باشند.
بعد از اینکه ژی ژین‌پینگ، رییس‌جمهوری چین گفت که می‌خواهد این کشور را به یک ابرقدرت در دنیای فوتبال تبدیل کند، باشگاه‌های چین چهار بار رکورد نقل و انتقالات قاره آسیا را شکسته‌اند. این سخنگو گفت که دولت برای حق انتقال و دستمزد بازیکنان سقف تعیین می‌کند. فدراسیون چین هم قرار است تعداد بازیکنان مجاز خارجی در هر باشگاه را از پنج نفر به چهار نفر کاهش دهد.
چینی‌ها با آن اقتصاد فراگیرشان و با آن فرصت‌های تبلیغاتی، در این راه می‌رسند به اینجا که نامش بریدن است. فوتبال ایران بی‌بهره از هوش اقتصادی و با درهای بسته درآمدزایی خصوصی با مایکل اسین چه می‌کند؟ اگر به سمت خریدهای اینچنینی برویم، به کدام طرف قدم برداشته‌ایم؟ مایکل اسین امروز بازیکن گران‌قیمتی نیست و استخدام او شاید به اندازه همین بازیکنانی هزینه داشته باشد که در فوتبال ایران دستمزدهای گزاف می‌گیرند اما مایکل اسین بهانه‌ای است برای بحث در این‌باره که چرا فوتبال ایران در درآمدسازی با ستاره‌ها حتی اولین گام‌ها را هم برنداشته است. دریغ از یک مراسم ساده از رونمایی خرید‌های باشگاه، دریغ از هر خلاقیت دم‌دستی.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار

داغ ترین اخبار

تبلیغات

نرخ ارز