تبلیغات

پیشرانه 1350 اسبی 3 دهه قبل ب‌ام‌و در فرمول 1

ب‌ام‌و نزدیک به دو دهه در فرمول 1 حضور داشته است. کار این برند باواریایی در فرمول 1 به عنوان تامین کننده‌ی پیشرانه برای تیم برابم در سال 1982 آغاز شد اما در سال 2006 بود که این شرکت با خرید تیم سائوبر یک شرکت کننده رسمی فرمول 1 شد. هرچند، در ادامه‌ی بحران اقتصادی جهانی، ب‌ام‌و مجبور شد در سال 2009 از مسابقات خارج شود؛ بنابراین بدون هیچ شکی می‌توان گفت بهترین دوران باواریایی ها در فرمول 1 در دهه‌ی 80 میلادی بوده است.

gerhard_berger_1986_detroit
در سال 1982 برنی اکلستون تیم برابم را خرید و با امضای توافقنامه‌ای در سال 1980 استفاده از پیشرانه‌های ب‌ام‌و را آغاز کرد. توسعه‌ی پیشرانه زمان‌بر بود اما ب‌ام‌و با کسب اولین قهرمانی در گرندپری کانادای سال 1982 استارتی دل‌چسب در فرمول 1 زد.

فصل بعد، برابم BT52 که از پیشرانه‌ی ب‌ام‌و سود می‌برد به قهرمانی نلسون پیکه کمک کرد.

پیشرانه‌ی تأمین شده توسط ب‌ام‌و نسخه‌ی 4 سیلندر 1.5 لیتری توربو با کد M12/13 بود. این پیشرانه بر پایه‌ی بلوک پیشرانه‌ی M10 که در ابتدا تنها 80 اسب بخار تولید می‌کرد ساخته شد. پیشرانه‌ی M10 برای اولین بار در سال 1961 معرفی شده بود.

bmw_m12-13_bmw-museum
در همان زمان پیشرانه‌های توربو محدودیت 1.5 لیتری در فرمول 1 داشتند بنابراین نسخه‌ی M10 ساختاری مناسب برای شروع کار بود.

پیشرانه‌ی M12/13 در ابتدا توسط ب‌ام‌و در فرمول 2 استفاده شد اما باواریایی ها شاهد موفقیت رنو با اولین پیشرانه‌ی توربو در فرمول 1 بودند و بدین ترتیب تصمیم گرفتند تا وارد میدان شوند.

تا سال 1985 این پیشرانه بیش از 1350 اسب بخار قدرت تولید می‌کرد که حتی با در نظر گرفتن استانداردهای ب‌ام‌و نیز خروجی دیوانه‌واری محسوب می‌شود. در حقیقت، Paul Rosche که توسط ب‌ام‌و به عنوان پدر پیشرانه‌ی قهرمان معرفی شده اذعان داشته که ب‌ام‌و حتی نمی‌دانسته این پیشرانه توانایی تولید چه مقدار قدرت را دارد. او گفته بود:

این پیشرانه باید قدرت 1400 اسبی می‌داشت اما ما خروجی دقیق را نمی‌دانستیم زیرا دینامومتر قدرت بیشتر از 1280 اسب بخار را نشان نمی‌داد.

به منظور به دست آوردن چنین قدرتی ب‌ام‌و مجور بود تا فشار را به 80 PSI برساند. این میزان فشار توسط توربوی تنهایی تهیه می‌شد که اندازه‌ای تقریباً برابر با خود پیشرانه داشت.

M12/13 به عقیده‌ی بسیاری قدرتمندترین پیشرانه‌ی فرمول 1 بوده که تاکنون ساخته شده است.

بنتون از خودروهایی با پیشرانه‌های ساخت ب‌ام‌و در اولین فصل حضور خود در فرمول 1 (سال 1986) استفاده کرد و در همان سال قهرمان گرندپری مکزیک شد؛ اگرچه که بنتون در سال 1987 از پیشرانه‌های فورد استفاده کرد.

به خاطر ماهیت تأخیری پیشرانه‌ی توربو، راندن چنین خودرویی و به دست آوردن زمانی مناسب در پیست واقعاً سخت بود. در سال 1986 و در گرندپری ایتالیا، خودروی B186 بنتون با رسیدن به سرعت 351.22 کیلومتر در ساعت توانست سریع‌ترین سرعت خط مستقیم خودرویی توربو را به دست آورد.

[دانلود ویدئو]

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار

تبلیغات

نرخ ارز